Een oud spel

Dat geocaching is begonnen in Amerika is maar ten dele waar. In feite gaat het om een oud Engels spel, dat in Amerika een nieuwe naam kreeg.

Lang voordat David Ulmer de eerste geocache plaatste bij Portland in Oregon (USA), werden in het Engelse Dartmoor al letterboxes opgespoord met behulp van het GPS.


Van Mailbox tot MetaCaching: de geschiedenis van Geocaching


Geocaching is een moderne variant van het aloude oriëntatiespel letterboxing. Waar gaat het om? Iemand verstopt op een bijzondere plek een waterdicht doosje of kistje met daarin een notitieboekje: het log- of stempelboek. Vervolgens publiceert de eigenaar van het doosje aanwijzingen om de verborgen ‘schat’ te vinden. Anderen gaan op zoek en tekenen of stempelen het logboek als bewijs dat zij de container hebben gevonden.

Het principe van geocaching is eenvoudig, maar elke verstopte schat vormt een uitdaging. Een speurtocht kan uren en soms zelfs dagen duren, terwijl u op plekjes komt die soms slechts enkele kilometers van uw woonplaats zijn verwijderd en waarbij u zich afvraagt hoe het in vredesnaam mogelijk is dat u daar niet eerder bent geweest.

Letterboxing
Letterboxing begon in Engeland, in de moerassen van Dartmoor om precies te zijn, toen natuurgids James Perrott in 1854 een forse jampot plaatste bij Cranmere Pool, een voormalig meertje. Tijdens rondleidingen gaf James aanwijzingen om de schat te vinden en maakte hij duidelijk wat de bedoeling was. Vinders van ‘Perrott's Pot’ konden er aan zichzelf geadresseerde briefkaarten in achterlaten, die door volgende vinders weer werden meegenomen en gepost. Zo konden schatzoekers aantonen dat zij de pot hadden gevonden en werden zij ook op de hoogte gehouden van vondsten van anderen.

Perrott's Pot werd bekend in kringen van wandelaars en natuurliefhebbers en trok steeds meer bezoekers. De pot werd vervangen door een metalen kistje en werd al spoedig de ‘letterbox’ (mailbox/brievenbus) genoemd. Ook werden een logboek en een stempel toegevoegd. In het logboek konden bezoekers hun ervaringen kwijt. Het idee van James Perrot vond navolging en er werden steeds meer letterboxes in Dartmoor geplaatst. Op de locatie van de eerste letterbox werd in 1937 een bescheiden monumentje gemetseld.



Schatzoekers gingen er persoonlijke logboeken op na houden om hun vondsten te noteren. Tevens ontwierpen zij eigen stempels met vaak prachtige wapens of logo’s. Bij het vinden van een letterbox werd het logboek van de box gestempeld en kreeg het eigen logboek het stempel van de box. Als een vinder geluk had kon zelfs een derde logboek worden gestempeld: dat van een hitchhiker. Een hitchhiker is een kleinere letterbox, die geen vaste locatie heeft maar van box naar box lift.

En zo gaat het anderhalve eeuw later nog steeds, al liggen er nu duizenden letterboxes verspreid over de hele wereld. Bij het zoeken naar letterboxes wordt van oudsher gebruik gemaakt van uiteenlopende oriëntatie- en navigatietechnieken. Routebeschrijvingen, cryptische aanwijzingen, puzzeltochten, kaart en kompas. Halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw werden, wederom in Dartmoor, de eerste letterboxes opgespoord met behulp van het Global Positioning System, kortweg GPS: het netwerk van satellieten dat de basis vormt van alle hedendaagse (auto)navigatiesystemen. In die tijd werden in Scandinavië ook de eerste trek- en speurtochten gehouden waarbij GPS ontvangers werden gebruikt om te navigeren in de wildernis en onderweg caches op te sporen.

Van cache tot geocache

  Caches zijn van oorsprong opslagplaatsen in de wildernis,   waar pioniers, pelsjagers en ontdekkingsreizigers terecht konden om hun voorraden aan te vullen. De hutjes op poten (tegen beren) bevatten zaken als gedroogd voedsel,  ammunitie en gereedschappen. Naar goed gebruik ruilde je wat je nodig had tegen dat wat je kon missen, zodat de  voorraad op peil bleef. De actuele inventaris werd vermeld in een logboek. De inhoud van een cache kon het verschil betekenen tussen leven en dood. Dat geldt nu nog steeds voor de zogenaamde survival caches, die overal ter wereld zijn geplaatst in afgelegen en onherbergzame gebieden.  

Aan het begin van het derde millennium kreeg het begrip cache in korte tijd en in brede kring een nieuwe betekenis: die van geocache. Een geocache is een letterbox, die behalve een logboek ook artikelen om te ruilen bevat. Bij die ruilspulletjes gaat het doorgaans om hebbedingetjes, maar ook om praktische voorwerpen en/of originele zaken zoals staaltjes huisvlijt. De gelegenheid tot 'trade' (ruilhandel) onderscheidt geocaching van andere outdoor-zoekspelletjes, zoals letterboxing en munzee. Sinds het jaar 2000 zijn over vrijwel de hele wereld honderdduizenden geocaches verborgen en tegenwoordig gaan hele gezinnen er in het weekend op uit om geocaches op te sporen en te loggen. Geocaching heeft zich in het eerste decennium van deze eeuw ontwikkeld tot een populair tijdverdrijf voor avontuurlijk ingestelde mensen van alle nationaliteiten. Hoe is geocaching in relatief korte tijd zo populair geworden?

GPS en internet
Aan de populariteit van geocaching liggen twee belangrijke technische ontwikkelingen ten grondslag: het GPS satellietnavigatiesysteem en het internet. Het GPS-systeem werd in de jaren tachtig ontwikkeld door het Amerikaanse leger om geleide wapens zo nauwkeurig te kunnen besturen, dat ze bij wijze van spreken door het wc-raampje van de vijand naar binnen kunnen vliegen.

Halverwege de jaren negentig was het systeem volledig operationeel. In eerste instantie werden de stuursignalen met opzet minder nauwkeurig gemaakt, zodat alleen de Amerikanen en hun bondgenoten met speciale ontvangers er optimaal van konden profiteren. Natuurlijk was het slechts een kwestie van tijd voordat ook de ‘tegenpartij’ over dergelijke ontvangers beschikte. Ook werd het economisch belang van GPS steeds groter. Behalve het militaire apparaat gingen ook reddingswerkers, hulpverleners, vlieg- maatschappijen en transportbedrijven GPS gebruiken.

Aan het begin van de 21e eeuw wogen de strategische voordelen van de verminderde nauwkeurigheid van GPS niet langer op tegen de economische nadelen en op 1 mei 2000 maakte de toenmalige Amerikaanse president Clinton een einde aan de ‘selectieve beschikbaarheid’ van het navigatiesysteem. Sindsdien kan iedereen met behulp van een betrekkelijk eenvoudige GPS-ontvanger waar ook ter wereld tot op enkele meters nauwkeurig zijn of haar positie bepalen.

De eerste geocachers
In een discussiegroep op internet, een ontmoetingsplaats van geïnteresseerden in satellietnavigatie, werd druk gespeculeerd over de nieuwe mogelijkheden van GPS, ook om het navigatiesysteem in spelvorm toe te passen. Op 3 mei 2000 verstopte de Amerikaan David Ulmer een zwarte plastic emmer met een logboek en ruilspullen in een bos bij zijn woonplaats in Portland, Oregon. Bekijk het filmpje waarin Dave de eerste geocache vult en uitlegt wat de bedoeling is.




Na het plaatsen van zijn 'stash' publiceerde Dave de coördinaten op internet in de nieuwsgroep voor satellietnavigatie: sci.geo.satellite-nav

'
Well, I did it, created the first stash hunt stash and here are the coordinates:

N 45 17.460
W122 24.800

Lots of goodies for the finders. Look for a black plastic bucket buried most of the way in the ground. Take some stuff, leave some stuff! Record it all in the log book. Have Fun!

Stash contians: Delorme Topo USA software, videos, books, food, money, and a slingshot!’


Binnen een dag werd de stash gevonden door Mike Teague, die het logboek tekende, het geld meenam en de stash aanvulde met sigaretten, een pen en een cassettebandje. Zo kreeg het aloude letterboxing een moderne variant, die door Dave Ulmer in eerste instantie ‘The Great American GPS Stash Hunt’ en daarna ’Global Positioning Stash Hunt (GPSH)’ werd gedoopt. Daarbij schreef Dave de profetische woorden:

'Make your own stash in a unique location, put in some stuff and a log book. Post the location on the Internet. Soon we will have thousands of stashes all over the world to go searching for. Have Fun!!

Dave...’

Op 7 mei plaatste Mike Teague stashes nr. 2 en 3 op even unieke als indrukwekkende locaties: de hellingen van de beruchte vulkaan Mount St. Helens. De dag erna publiceerde Mike zijn GPS Stash Hunt Homepage met een overzicht van de beschikbare stashes en algemene informatie over het nieuwe GPS-spel. De door David Ulmer voorgestelde naam stuitte echter op weerstand ('stash' betekent ook verstopte roversbuit) en op 30 mei stelde Matt Stum voor het spel ‘geocaching’ te noemen, verwijzend naar verborgen voorraadplaatsen (caches) verspreid over de hele Aarde (geos) en de letterboxing-traditie.

Geocaching op het Web
Sinds de meidagen van 2000 zijn er vele websites opgezet waar geocaches worden aangemeld, gepubliceerd en gelogd. Rond deze sites zijn bloeiende gemeenschappen van geocachers ontstaan, die GPS-speurtochten uitzetten en in logjes en forums ervaringen uitwisselen.

Veel geocachers zijn aangesloten bij meerdere websites, die er elk een eigen database met geocaches op nahouden. Soms zijn cachetochten in dezelfde omgeving gepubliceerd bij verschillende sites terwijl ze gecombineerd kunnen worden om het plezier van het zoeken en vinden te verveelvoudigen. Geen van de websites biedt echter een compleet overzicht en dat maakt het plannen van een dagje cachen een omslachtige aangelegenheid.

MetaCaching
De geocaching Metabase is een overkoepelende database met een handige kaart waarop de geocaches in de Benelux zijn aangegeven. MetaCaching.nl voorziet in een keur van selectiefuncties die het cachers gemakkelijk maken om te kiezen uit het enorme aanbod. Hebben zij een keuze gemaakt, dan volgen zij een link naar de database van de website waar de cache is gepubliceerd. De Metabase bevat dus geen routebeschrijvingen en gegevens om een cache te kunnen lopen en te loggen. MetaCaching.nl wil uitsluitend een compleet overzicht bieden van alle geocaches in de Lage Landen. Tevens wil MetaCaching geocachers breed informeren over de oorsprong van hun spel en over nieuwe ontwikkelingen die nog in de kinderschoenen staan, zoals CloudCaching.Geschiedenis geocachen
Actieve bezoekers Niet ingelogd, Log in