Een Keurmerk voor geocaches

Keurmeesters van de VNG controleren alle objecten die als geocaches zijn gepubliceerd en kennen het Keurmerk toe wanneer het bij een container inderdaad om een authentieke geocache gaat: een waterdichte kist of doos met een volwaardig logboek en artikelen om te ruilen, geplaatst op een mooie of bijzondere locatie.

Keurmerk-caches staan op een kaart met uitsluitend authentieke geocaches, zodat spelers snel en gemakkelijk een keuze kunnen maken, ongehinderd door ondermaats strooigoed dat het zicht op echte geocaches ontneemt.

Zijn dit geocaches?


Welnee, dit zijn meetbouten, filmkokertjes en adreskokertjes voor honden. Totaal ongeschikt als geocaches, omdat ze letterlijk en figuurlijk onder de maat zijn. De kokertjes zijn te klein voor een logboek en ruilspullen en bieden daarom niet de mogelijkheid om te geocachen zoals de bedenker van het spel het heeft bedoeld.

De uitvinder van geocaching is David Ulmer, die op 3 mei 2000 zijn idee voor een GPS-schatzoekspel lanceerde in de nieuwsgroep voor satellietnavigatie. Als enige spelregel noemde hij: "Get some Stuff, Leave some Stuff!! The more valuable the stuff the more stashes will be started." Lees het bericht van Dave, waarin hij zijn idee presenteert en uitlegt wat de bedoeling is van het nieuwe spel, dat in eerste instantie de naam 'The Great American GPS Stash Hunt' kreeg. Dave liet er geen gras over groeien en gaf zijn plan direct handen en voeten. In het filmpje vult Dave de eerste geocache met ruilwaren en vertelt hij wat de functie is van het logboek.





Nog dezelfde dag plaatste Dave zijn geocache in een natuurreservaat bij zijn woonplaats Portland, Oregon, USA. Vervolgens publiceerde hij de eerste cachebeschrijving in de nieuwsgroep op Usenet. Binnen een dag werd de stash gevonden door Mike Teague, die het logboek tekende, het geld meenam en de stash aanvulde met sigaretten, een pen en een cassettebandje.

De naam 'geocaching' is bedacht door Matt Stum. Lees zijn voorstel en vooral punt 2 waarin hij wijst op de oorspronkelijke betekenis van het woord 'cache'.

Mike Teague plaatste geocaches nr. 2 en 3 op de hellingen van vulkaan Mount St. Helens en bouwde de eerste geocaching-website om zijn caches te publiceren. Lees zijn aankondiging. Spoedig telde de 'listing service' van Mike Teague tientallen geocaches.

Dat alles gebeurde in de maand mei van het jaar 2000.


Geocaching en geocaching.com


In het najaar van 2000 werd de geocaching-website van Mike Teague ontdekt door Sunrise Identity, Amerika's grootste leverancier van relatiegeschenken.

Sunrise zag in een spel, dat draait om het ruilen van prullaria, direct een interessante afzetmarkt. Bryan Roth, bedrijfsjurist en marketeer bij Sunrise, bedacht een plan om geocachers te bewegen tot het kopen van Sunrise-producten. Hij creëerde de mythe van een idealistische jonge geocacher, die in zijn armoedige appartementje het eten uit zijn mond spaart om voor zijn medespelers een server met een database voor geocaches in de lucht te houden. De jongeman was Jeremy Irish, beheerder van de Sunrise-webshop, die de opdracht kreeg om een nieuwe webschop met database op te zetten, die naar het spel werd genoemd: geocaching.com. Het bijbehorende bedrijfje, opgericht om juridische en fiscale redenen, maar ook om het zicht op 'moederbedrijf' Sunrise te ontnemen, kreeg de naam Groundspeak. Jeremy deed een marktonderzoek.

Geocaching.com werd in de markt gezet als een wereldwijde hobbyclub, drijvend op vrijwilligers, de 'lackeys' of lakeien die vooral dienstbaar willen zijn aan de geogemeenschap. Geocachers kunnen de club financieel steunen door artikelen te kopen in de webshop. Het complete assortiment van de Groundspeak webshop was/is uiteraard afkomstig van Sunrise.

Het marketingplan van Bryan was een succes en na een jaar traden hij en Sunrise ICT-specialist Elias Alvord toe tot GroundSpeak om Jeremy terzijde te staan. Groundspeak groeide als kool. De eerste jaren werd geocaching gepromoot in de oorspronkelijke spelvorm, met nadruk op het leggen van kwaliteitscaches. Lees de richtlijnen uit 2004:

The approvers use a rule of thumb that caches placed within .10 miles (528 feet or 161 meters) of another cache may not be listed on the site. This is an arbitrary distance and is just a guideline, but the ultimate goal is to reduce the number of caches hidden in a particular area and to reduce confusion that might otherwise result when one cache is found while looking for another.
On the same note, don't go cache crazy and hide a cache every 600 feet just because you can. If you want to create a series of caches, the site approvers may strongly encourage you to create a multi-cache.

Deze richtlijnen werden geschrapt in 2005, toen duidelijk werd dat aan een authentieke geocacher, die eens per week een multi uitzoekt om een dag in de natuur door te brengen, niet veel kan worden verdiend. Voor het Grote Geld moest geocaching worden verkocht aan het Grote Publiek. Daarvoor moest de drempel tot het spel echter flink omlaag. Avontuurlijke oriëntatietochten maakten plaats voor snelle kicks in een hectische jacht op 'puntjes': pretentieloos paaseieren rapen voor een koopgrage en eenvoudig te manipuleren massa. Dat was het begin van de kokercultuur, waarin het niet gaat om kwaliteit maar om kwantiteit. Een cultuur van aantallen en statistieken, waarin het vooral zaak is om de kaart leeg en de kalender vol te 'cachen'.

Het wedstrijdcachen is voor geocaching.com een ware goudmijn. Door het massaal loggen voor punten en het 'werken aan de statistieken' zijn de bezoekersaantallen van de website en daarmee de opbrengsten uit advertenties enorm gestegen. Bovendien kiezen wedstrijdcachers voor het betaalde lidmaatschap vanwege extra mogelijkheden die een voorsprong geven in de competitie.
Tegenover de astronomische opbrengsten staan naar verhouding geringe bedrijfskosten. De mythe van het hobbyclubje wordt zorgvuldig in stand gehouden om de belangeloze inzet van de vele vrijwilligers (reviewers) te garanderen. De torenhoge winsten komen volledig ten goede aan de oprichters en werknemers van Groundspeak. In de komende jaren zal het 'geocachen volgens geocaching.com' verder worden ontmanteld. Groundspeak verwijdert geleidelijk alle obstakels die gemakkelijk en veelvuldig scoren in de weg staan. Uiteindelijk wil geocaching.com hetzelfde simpele spelgemak bieden als Munzee, waarvan Groundspeak de hete adem in de nek voelt.

Hoewel de wedstrijdcachers tegenwoordig een ruime meerderheid vormen, zijn er door de massale toeloop ook méér geocachers dan ooit, die het spel op oorspronkelijke wijze spelen, bij geocaching.com en/of andere geocaching-websites. Deze authentieke geocachers halen de krenten uit de pap en stellen zich vaak kritisch op tegenover de commerciële spelversie van geocaching.com, die puur uit winstbejag is gestript van alles wat geocaching tot geocaching maakt.

 

Water onderscheidt waterpolo van andere balspellen. Laat het zwembad leeglopen en waterpolo wordt handbal.
De geocache, een container met een logboek en ruilspullen, onderscheidt geocaching van andere GPS-zoekspellen. Vervang de geocache door een logkokertje en geocaching wordt Munzee. Het Keurmerk geeft aan dat het bij een container om een échte geocache gaat, die authentieke geocachers in staat stelt het spel te spelen zoals het oorspronkelijk is bedoeld.

 
Actieve bezoekers Niet ingelogd, Log in